Rakip kulüplere verilen ırkçılık cezalarıyla, Amedspor’a ve yöneticilerine “siyasi propaganda” gerekçesiyle uygulanan yaptırımlar yan yana konulduğunda ortaya çıkan tablo, adalet duygusunu ciddi biçimde zedeliyor. Futbolcuya, kulüp başkanına ve takıma verilen ağır cezalar; benzer hatta daha ağır olaylarda rakip kulüpler için uygulanan yaptırımlarla kıyaslandığında açık bir çifte standarda işaret ediyor.

Bursaspor’un, Leyla Zana şahsında tüm Kürtleri hedef alan açık aşağılaması karşısında verilen cezanın sembolik olmaktan öte ironik bir nitelik taşıması hâlâ hafızalarda. Benzer şekilde Sivas’ta yaşanan ve cebir unsuru barındıran olaylara rağmen uygulanan yaptırımların hafifliği de dikkat çekiyor. Buna karşın Amedspor’a 600 bin TL para cezası, kulüp başkanına hak mahrumiyeti ve oyuncumuz Çekdar’a 5 maç men cezası verilmesi, sürecin yalnızca disiplin hukuku çerçevesinde ele alındığı iddiasını zayıflatıyor.

Bu noktada şu soru kaçınılmaz hâle geliyor: Devlet ile Abdullah Öcalan arasında yeniden gündeme gelen diyalog ihtimalinden rahatsız olan milliyetçi çevrelerin kaygılarının adresi Amedspor mu hâline getiriliyor? Uygulanan bu cezalarla Türk kamuoyuna, “Kürtlere herhangi bir ayrıcalık tanınmıyor; aksine gerektiğinde sopa göstermekten çekinilmiyor” mesajı mı veriliyor?

Eğer futbol gerçekten siyasetten bağımsız olacaksa, bu bağımsızlık yalnızca söylemde değil, karar ve cezalarda da adil ve eşit biçimde hayata geçirilmelidir. Aksi hâlde Amedspor’a yönelik her yaptırım, sportif bir karar olmaktan çıkıp siyasal bir mesaj olarak okunmaya devam edecektir.