Köleci ve feodal sistemlerin egemenlik dayanağı Tanrı ve dindi. Köleci ve feodal sistemlerin iktidar odakları kendilerini tanrının yeryüzündeki gölgesi ve temsilcileri olarak gösterip eğitimsiz olan toplumlar üzerinde böylece egemenlik kurarlardı güç olurlardı. Sanayinin gelişimi ile kapitalizmin ortaya çıkışı ile yeni oluşan elit seçkin sınıf olan kapitalistlerin iktidar dayanağı ise ulus devlet ve milliyetçilik oldu. Milliyetçilik son birkaç yüzyıldır ulus devletlerinin oluşmasıyla yeni sermaye sınıfı kapitalistler tarafından kullanılan siyasal bir araç olmuştur bu siyasal aracı kullanarak bu argümana dayanarak kapitalizmi toplum nezdinde milli bir rejim olarak gösterip meşrulaştırıyorlar. Milletlerin geçmişleri birkaç milyon öncesine dayandığına göre milliyetçilikler ise birkaç yıldır var olduğuna göre demek ki bu durumda toplumların milliyetçilik yapma ihtiyaçları yoktur bir toplumun kendisini başka bir toplumdan millet olarak üstün görmesine ihtiyaç yoktur.

Kapitalistler ulus devlet argümanına ve milliyetçilik aracına ihtiyaç duyarlar. Dikkat edilirse siyasal milliyetçiliğin etkili olduğu ülkelerde emek ve sınıf bilinci oldukça zayıf olup demokrasinin zerresine bile rastlanılmaz. Gelişmiş kapitalist ülkelerde milliyetçilik artık fazla bir prim yapamazken gelişmemiş dışarıya bağımlı vahşi kapitalizmin olduğu ülkelerde ise milliyetçilik alabildiğine iyi bir prim yapmaktadır. Türkiye'de siyasal milliyetçilik ve siyasal İslam bir arada tutulup toplum üzerinde egemenlik kurmada kapitalizmi milli bir rejim olarak göstermede iyi bir prim yapmaktadır. Bir toplum sosyal ve kültürel olarak da hiçbir bakımdan da milliyetçilik yapmaya hiçbir zaman ihtiyaç duymaz. Milliyetçiliğin gelişmediği ya da az olan ülkelerde demokrasi bilinci daha yüksek olur hem emek hemde sınıf bilinci daha gelişkin olur. Türkiye'de siyasal milliyetçilik ve siyasal İslamla toplumun emek ve sınıf bilincine sahip olması engellenip sermaye sınıfı toplum üzerinde egemenlik kurmaya devam ediyorlar.

Dünyada kapitalist sistemin en az sorgulandığı ülke Türkiye'dir. İşte bunun nedeni de toplumun siyasal milliyetçiliği ve siyasal İslam'ın ne derece etkisi altında kaldığının bir sonucudur. Türkiye'de enflasyon oldukça yüksektir işsizlik yoksulluk fakirlik diz boyu Kürt sorunu emek sorunu çözüm bekliyor ülkenin dışarıya 100 milyarlarca dolar borcu var bütün bunlar tartışılmıyorken sürekli Türkçülük Türklük ülkenin en önemli sorunuymuş gibi gündemde tutuluyor. Türk halkı cumhuriyetten önce de vardı. Türk halkı cumhuriyetten sonra oluşmuş bir millet değil ki. 1923'ten önce kimse Türk milliyetçilik yapmazdı, kimse Türkçülük yapmazdı. 1923'ten sonra Türklük Türkçülük devletin adeta resmi ideolojisi haline getirildi. Dünyada Türkiye'deki iktidar odakları ve sermaye sınıfı olan kapitalistler kadar milliyetçiliği ve dini kullanan bir sermaye sınıfı yoktur. Türkiye'de bazı yoksulların kapitalizmden kaynaklı yoksulluğu fakirliği Allah'ın bir kaderi olarak görmeleri siyasal İslam'ın Türkiye'de ne derece etkili olduğunu gösteriyor. Türkiye'de siyasal Türklüğün etkisi altına kalan milliyetçilere göre dünyanın önemli bir bölümü neredeyse Türktür, her şeyin merkezi Türklüktür Türklerdir. Türkiye'deki milliyetçi kesimlere göre Allah sadece Türklere her türlü imkânı vermiş. Allah sadece Türklere şehit olma imkanı vermiş.

Allah sadece Türklere devlet kurumu hakkı tanımış. Türkiye'deki milliyetçilere göre Allah sadece Türklerin Allahı'dır. Türkler sadece Allah'ın öz evlatlarıdır. Özellikle 1970'ten itibaren siyasal Türkçülük bazı kesimlerce bir rant kapısı haline getirilip hala etkili bir şekilde kullanılıyor. Türkiye'de ne mutlu Türküm diyene demek milli bir kültür bir değer haline getirilmiş. Ne mutlu Türküm diyene demekle İnsan nasıl mutlu oluyor anlayabilmiş değilim. Yani Türk olmak nasıl oluyor da mutluluğun kaynağı olabiliyor. Türk halkı dünyadaki ülkeler içerisinde varlık içerisinde en çok yoksulluk yaşayandır. Türkiye'nin 100 milyarlarca dolar borcu var. Türk halkı kira sıkıntısı yaşıyor elektrik fatura sıkıntı yaşıyor sağlık eğitim sıkıntısı yaşıyor milyonlarca Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı çalışmak için Avrupa'da çöpçülük yapıyorlar temizlik içinde çalışıyorlar bu durumda ne mutlu Türküm diyene demekle nasıl mutlu olunuyor? Demek ki daha cumhuriyet yokken 1923'ten önce Türk halkı mutlu değilmiş çünkü o dönemler kimse ne mutlu Türküm diyene demiyordu buna ihtiyaç duymuyordu. Demek ki 1923'ten sonra Türk halkı ne mutlu Türküm demeye ihtiyaç duyar hale gelmiş. Demek ki 1923'ten sonra Türk halkı mutsuz olmuş ki ne mutlu Türk'üm diyene demeye ihtiyaç duyar hale gelmiş. Dünyada hiçbir toplum hiçbir millet böyle bir şeye ihtiyaç duymuyor. Dünyada hiçbir toplum kendi milli kimliğini söyleyerek mutlu olmuyor.

Mesela Japonlar ne mutlu Japonum diyene demeye ihtiyaç duymazlar. Araplar ne mutlu Arapım demeye ihtiyaç duymazlar. Türkler neden ne mutlu Türküm diyene demeye ihtiyaç duyuyorlar? Her toplumun milli ulusal değerleri kendine göre değerlidir ve ve bir toplum başka bir toplumun milli değerlerine diline kimine kültürüne saygılı olmak zorundadır çünkü bu insanlığın gereğidir. Hiçbir milletin milli varlığı başka bir milletin yokluğu üzerine kurulamaz. Hiçbir millet başka bir milleti asimilasyona ve soykırımı uğratamaz. Siyasal milliyetçilik halkların kardeşliği önündeki en büyük ulus devlet ve sermaye engelidir. Çünkü halklar emek ve sınıf bilincine sahip oldukça özgürlüğe adım atarlar. Özgürlüğe adım atan halklar özgür olan halklar ancak başka halklarla kardeş olurlar kardeşliğin kıymetini bilirler. Çünkü emek ve sınıf bilicine sahip olan toplumlar kendi milli kimliğini başka bir milli kimlikten üstün tutmazlar bütün milli kimliklerin eşit olduğuna inanırlar böylece başka bir milletle kardeş olmaları daha kolay olur. Bu açıdan bütün toplumların milliyetçiliğin kapitalist sınıf tarafından kullanılan bir siyasal egemenlik argümanı olduğu bilincine ulaşıp bunu engellemeleri gerekiyor. Çünkü bir millet siyasal milliyetçiliğin etkisi altında kaldığı sürece kapitalizmin sermaye sınıfının kölesi olmaya devam eder.